Predykcyjne utrzymanie ruchu

 

Predykcja w utrzymaniu ruchu

Predykcyjne utrzymanie ruchu, to jedna ze strategii utrzymania ruchu, polegająca na optymalnym użytkowaniu maszyn. Oparta jest na przewidywaniu stanów obiektów w przyszłości i podejmowaniu odpowiednich działań naprawczych, konserwujących i zapobiegawczych w odpowiednim czasie. Jest to możliwe dzięki ciągłej kontroli ich stanu technicznego oraz stałemu monitorowaniu pożądanych parametrów.

Predykcja pozwala określić przyszłe stany obiektów dzięki ciągłemu pomiarowi (również w czasie rzeczywistym), analizie wartości stanów obecnych i historycznych oraz estymacji przyszłych wartości. W efekcie możliwe jest optymalne planowanie prac konserwacyjnych, remontowych, wymian i innych, które minimalizują liczbę wystąpień awarii i pozwalają osiągnąć dłuższe okresy między awariami. Poprzez podejmowanie działań w najlepszym do tego czasie, metoda ta okazuje się być skuteczniejsza przy zapobieganiu, ale i usuwaniu awarii, niż metoda prewencyjnego utrzymania ruchu.

Strategia predykcyjnego utrzymania ruchu wykorzystuje podejście CBM, czyli eksploatację maszyn na podstawie stanu technicznego. Zwykle jest prowadzona głównie wobec maszyn i obiektów należących do grupy wysokiej krytyczności, ponieważ jej stosowanie jest wymagające i dla urządzeń cechujących się niską krytycznością dla produkcji byłoby nieopłacalne.

 

Podstawowe narzędzia i wskaźniki

Do podstawowych narzędzi wykorzystywanych przy realizacji strategii predykcyjnego UR zaliczymy przede wszystkim:

  • monitorowanie wydajności oraz jej parametrów,
  • testy nieingerujące,
  • obserwację wzrokową,
  • automatyczne monitorowanie stanów, czy
  • informatyczne systemy wspomagające UR (systemy CMMS).

Predykcja w utrzymaniu ruchu jest również mocno powiązana z dwoma podstawowymi wskaźnikami wydajności, czyli wskaźnikiem OEE oraz wskaźnikiem MTBF, za pomocą których mierzone są wydajność wyposażenia i jego dostępność. Dla zakładu mają one wartość weryfikującą czy predykcja jest realizowana poprawnie (wzrost wartości wskaźników), czy należy jeszcze raz podjąć się ponownego zaplanowania/optymalizacji przyjętej strategii.

Powrót do bazy wiedzy